Geraza, Jerash

Krótka historia

Antyczne ruiny Gerazy, znajdujące się obok miasta Jerash (Dżarasz) są bardzo dobrze zachowane, do tego stopnia, że czasami nazywa się je “Pompejami wschodu”. Co do czasu powstania miasta są pewne nieścisłości, czy było to w IV w.p.n.e. czy na początku III w.p.n.e., a może w 331 r.p.n.e. dzięki Aleksandrowi Macedońskiemu lub jego wodzowi. Najbardziej prawdopodobne iż fundatorem miasta był Ptolemeusz II Filadelfos, założyciel Filadelfi czyli obecnego Ammanu. W 63 p.n.e.miasto zostało zajęte przez rzymskie wojska Pompejusza. W 614 r.n.e. Gerazę zdobyli Sasanidzi, a w 636 r.n.e. Arabowie. W 749 r.n.e. miasto uległo zniszczeniu wskutek trzęsienia ziemi. W 1806 r. ruiny zostały odkryte przez Ulricha Seetzena.

Na zwiedzanie Gerazy należy przeznaczyć ok. 2 godz. Parking znajduje się po stronie południowej starożytnego miasta (niedaleko łuku Hadriana).

Co zobaczymy w Gerazie?

Łuk Hadriana – klasyczny rzymski łuk triumfalny wzniesiony na cześć cesarza Hadriana, który odwiedził miasto Gerazę w 129 r. lub 130 r.

Hipodrom wybudowany aż na 17 tys. widzów! Miał 265 m długości i 50 m szerokości. Był wykorzystywany od końca IV wieku jako arena dla walk gladiatorów.

Ciekawostka: specjalna grupa rekonstrukcyjna odtwarza wyścigi rydwanów i walki gladiatorów, które można oglądać sb-pn, śr-czw o 11:00- 14:00, pt o 10:00, cena: 12 JOD, dzieci 5-12 lat 2 JOD. Więcej informacji na: http://jerashchariots.com

Brama w murze południowym miasta, przy której sprawdzane są bilety.

Owalne forum otoczone 56 jońskimi kolumnami.

Świątynia Zeusa z kolumnadą o wysokości 15 m. Obecnie na jej terenie trwają prace rekonstrukcyjne.

Teatr południowy powstały pod koniec I w.n.e.. Mógł on pomieścić do 5 tys. widzów.

Świątynia Artemidy, patronki miasta, do której prowadzi wielka ozdobna brama – propyleje. Nigdy nie ukończona. Archeolodzy ustawili ponownie ogromne, korynckie kolumny (mające 13 m wysokości).

Cardo Maximus – główna ulica prowadząca z północy (od północnej bramy) na południe (aż do owalnego forum). Ma długość 800 m, a na płytach wapiennych widać ślady kół starożytnych wozów. Po obu stronach drogi ustawione są rzędy kolumn, które są różnej wysokości – związane jest to różnych czasem powstania.

Ruiny kościołów z epoki bizantyjskiej. W jednym z nich bardzo dobrze zachowała się mozaika.

Nimfeum – fontanna poświęcona nimfom bóstw. Woda była poprowadzona do niej wodociągami i tutaj mieszkańcy przychodzili w razie potrzeby by jej zaczerpnąć.

Teatr północny.